PHL-studente ontwerpt snoezelruimte voor De Wissel

Steffi De Block uit Leopoldsburg is al jaren begaan met de sector van de andersvaliden. Het was voor haar dan ook snel duidelijk dat zij zich tijdens haar masterjaar Interieurarchitectuur aan de PHL verder wilde verdiepen in de ontwikkeling van personen met een verstandelijke beperking, en de hulpmiddelen die voor hen bestaan.

“Via het BUSO-schooltje van Ter Heide Genk, dat hulp vroeg bij het verbouwen en inrichten van een lokaal waar ‘basale activiteiten’ plaatsvinden, kwam ik tot het onderwerp van mijn project. ‘Basale stimulatie’ is een methode om mensen met een ernstige beperking te stimuleren. Het lichaam staat daarbij centraal en wordt beschouwd als de toegangspoort tot communicatie. Via een sensorisch aanbod van prikkels wilt men het individu zijn lichaam laten ervaren en ontdekken. Doorheen de jaren is de theorie rond basale stimulatie geëvolueerd tot wat we nu 'snoezelen' noemen. Dit is een activiteit waarbij de vijf zintuigen worden aangesproken in een snoezelruimte. Basale stimulatie is hierbij de grondhouding.” aldus Steffi De Block uit Leopoldsburg

“Oorspronkelijk was hun vraag een meubel te ontwerpen dat ze konden gebruiken tijdens deze activiteiten. Maar via mijn onderzoek en door kritisch over de vraag na te denken, kwam ik tot het voorstel om de volledige ruimte aan te pakken aangezien dit dringend nodig was. Om beter aan te kunnen voelen wat de specifieke noden zijn van de kinderen en begeleiders, ben ik een aantal activiteiten gaan bijwonen in de ruimte. Vervolgens heb ik in continu overleg met hen de ruimte volledig ingericht: van vloerbekleding en verlaagde plafonds tot indirecte verlichting en meubilair. Zowel het bestuur als de begeleiders waren zeer enthousiast. Het project zal volgend schooljaar dan ook in fases worden uitgevoerd.”

“Door de aangrenzende badkamer bij de ruimte te betrekken is er voor voldoende circulatieruimte gezorgd voor de tillift en ligrolstoelen. Wanneer de kinderen binnenkomen in de ruimte krijgen ze eerst de kans om te wennen aan de nieuwe omgeving. Het inkom-gedeelte heb ik sober gehouden omdat de kinderen hier aan de computer werken en zich moeten concentreren. Een in hout uitgefreesde boom in de wandpanelen zorgt voor een leuk accent met indirecte verlichting.”

“In het snoezelgedeelte van de ruimte heb ik aan de rechterzijde gewerkt met soft-play materiaal waarin tastpanelen verwerkt zitten en interactieve verlichtingselementen. Hier kunnen de kinderen vrij bewegen en ontdekken. Voor de kinderen die volledig immobiel zijn en niet kunnen rechtzitten heb ik een verhoogd bed ontworpen. Hierboven hangt een verlaagd element waaraan men objecten en stoffen kan bevestigen om de kinderen aan te zetten tot grijpen en bewegen. Aan de ramen heb ik twee rolgordijnen voorzien met lichtdoorlatende stof zorgt zodat de privacy gewaarborgd wordt.

Op een projectiedoek kan men projecteren met een vloeistofprojector en deze zorgt er tevens voor dat de volledige ruimte verduisterd wordt. Verder heb ik ook voor voldoende opbergruimte gezorgd voor de begeleiders. De kleuren in het snoezelgedeelte heb ik vrij sober gehouden met nuances van roos en groen in combinatie met gebroken wit. Het meubilair is uit berkenmultiplex. Met Led-verlichting en muziek wordt de sfeer van de ruimte verder bepaald. Indien gewenst, kunnen de twee ruimtes afgesloten worden met schuifpanelen.”