Absolutely Free Festival: Onbekend is niet onbemind

10/08/'09 Het Absolutely Free Festival in Genk heeft zaterdag weer een mooie stap vooruit gezet. Meer dan 3.000 mensen vonden de weg naar het gezellige festivalterrein aan C-Mine en werden er getrakeerd op mooie concerten van nochtans niet voor de hand liggende bands.
De Zweedse Miss Li bewees dat je plaat niet eens in België in de rekken hoeft te liggen om het publiek enthousiast te krijgen. Zolang dat publiek er maar voor open staat. Ze kreeg de grote tent massaal mee aan het dansen en zingen.

Absolutely Free probeert het net iets anders te doen dan de gemiddelde festivals. Er is de gedurfde programmatie, wars van de Freaky Agen en Jasper Erkensen van deze wereld, en er is de andere aanpak. Bijvoorbeeld? Zelden een festivalwei gezien waar zo weinig bekertjes en afval op de grond ligt. AFF gebruikt een wisselbekersysteem. Wie een nieuw drankje gaat halen moet zijn beker inruilen of een drankjeton van 1,50 euro extra ophoesten.
In het midden van het terrein stond ook een container voor afval. Zodra die vol was, werd er een gratis vat getapt. En zo geschiedde. Het Genkse festival moet ook zowat het enige festival zijn in de Westerse wereld waar Coca-Cola geen voet aan de grond krijgt. Wie zin had in iets lekkers zoet, kon zich laven met worldshakes van Oxfam, de organisatie die eerlijke handel met de ontwikkelingslanden hoog in het vaandel draagt.

Tenten
De overdekking met tenten had het festival gisteren niet nodig. Het was een uiterst aangename dag: niet te heet, niet te koud. Maar die tenten en de aankleding van het terrein zorgden wel voor een gezellige sfeer op dit leuke festival. Met drie tenten was er muzikaal ook meer dan genoeg te beleven. In de BAKstage konden jonge bands – in samenwerking met de site Limbolink - hun ding doen (zie kadertje), in de Frontstage en Mainstage stonden bands met meer ervaring. Al lagen de namen niet voor de hand.
PLEXUS, het Limburgse hiphopcollectief dat ooit nog scoorde in Limbomania, had een hele begeleidingsband meegebracht. Heel indrukwekkende muzikanten die de tent echt aan het swingen kregen. We hoorden Douglas Firs songs zingen in de beste traditie van Neil Young. Chitlin Fooks – met Pascal Deweze (Metal Molly) en Carol Van Dyk (Bettie Serveert) - gingen de countrytour op en Krakow en boy-Shouting hielden elk hun eigen tent mooi in de ban.

Losers
Het was ook uitkjken ook naar het concert van The Sore Losers, de nieuwe band van ondermeer Cedric Maes en Mitch Thunders van het te vroeg gestorven El Guapo Stuntteam. We hoorden leuke songs, veel potentieel, maar nog net te weinig overtuiging. Net. We werden wel overtuigd door de fijne klanken van Creature with the Atom Brain. Duistere psychedelica, fijne riffs,… Rook naar ouwe grunge uit betere tijden.
Aan het eind van de avond was het festivalterrein lekker vol gelopen. Net op tijd dus om het opvallende concert te zien van de Zweedse Miss Li, die speciaal was overgevlogen uit Zweden. Voor die maffe mix van cabaret, ragtime en songfestivalpop ging het publiek uiteindelijk helemaal overstag. Tim Vanhamel vs Vermin Twins mochten uiteindelijk de afterparty inzetten met vette beats en strooien kapsels. ‘Killing in the Name’ van Rage Against the Machine werd door de elektronische mangel gehaald tot groot jolijt van de tent. Wat Tim Vanhamel precies deed was ons niet helemaal duidelijk, maar het publiek vond het prima.

Mark VAN LUYK