Winter in het Molenvijverpark doet terugdenken aan begin vorige eeuw

De eerste sneeuw van het jaar heeft in Limburg al meteen voor een idyllisch decor gezorgd. In het Molenvijverpark levert dat altijd mooie beeldjes op. We willen jullie even laten mee genieten.

Wandelend door het ongerepte witte landschap kom je als vanzelf in een tijdmachine terecht en word je teruggeflitst naar het begin van vorige eeuw. Begin 1900, toen Genk nog een onooglijk dorpje was met enkele keuterboertjes op de rand van Kempens plateau. Industrie was er nog onbestaande en de natuur maakte Genk tot een pittoresk dorpje met heel wat schilderachtige hoekjes. Vele (rijke) stadsmensen kwamen in Genk als toerist tot rust. Honderden malen werden de Genkse vijvers (of wijers zoals men ze destijds noemde) op het schildersdoek gebracht. Het wemelde er in de zomer van kunstschilders uit Brussel en Luik.

Het was toen ‘bon ton’ om zich over te geven aan de nostalgie en de romantiek van de weidse Kempenvlakten ten oosten van Hasselt. Het was de tijd van Armand Maclot, Ernest Deprez en Emile Van Doren, die dan ook hun huizen bouwden in de onmiddellijke nabijheid van hun geliefkoosde schildersplekjes. Maar ook schrijvers en dichters zakten graag af naar Genk om zich te laten inspireren. Als je dit stukje ongerepte natuur – nu weliswaar netjes gestructureerd met aangelegde wegjes, beemden en ingedijkte vijvers – onder een sneeuwdeken ziet, kan je je even voorstellen dat de ‘muzen’ niet ver weg waren bij de artiesten en kunstenaars die vorige eeuw Genk bevolkten.