Torenverplaatsingsmuseum

We schrijven 1910. Bocholt, een kleine dorpsgemeenschap in Belgisch Noord-Limburg haalt de koppen van de wereldpers. Door de grote bevolkingstoename was men genoodzaakt om de St.-Laurentiuskerk te vergroten. De kerk verbreden of vergroten aan de koorzijde was echter niet mogelijk. Pastoor Van Venckenray en burgemeester Langens hoorden in 1909 dat twee bijzondere mannen het klaargespeeld hadden om het ontvangstlokaal van het Damstation in Antwerpen in zijn geheel te verplaatsen. Deze twee mannen werden bereid gevonden om de Bocholter kerktoren te verplaatsen. Onder leiding van ingenieur Weiss (V.S.A.) en aannemer Morglia (Italië) krikten de Bocholtenaren hun kerktoren 2 cm los van zijn funderingen en verplaatsten ze hem 9,4 meter. Hiervoor gebruikten ze "kattekoppen" (vijzels). Er waren 256 vijzels nodig om de 2600 ton zware toren, uit 1411, op te heffen. De klus was in 8 dagen geklaard. Er kerk werd op deze manier met twee traveeën vergroot.
Een huzarenstukje waardoor de Bocholtenaren nu de trotse bijnaam van "Torenkruiers" mogen dragen.
Morglia, de aannemer ging tijdens de werken failliet. Het is dankzij de financiële steun van toenmalig brouwer Jean Martens dat de torenverplaatsing toch nog tot een goed einde gebracht kon worden.

Aan de hand van foto's, plannen en voorwerpen krijg je een klare kijk op de torenverplaatsing van 1910. Het museum bezit ook een levensgrote maquette van het systeem van de verplaatsing.