Haarkloverij op het scherp van de snede

25/01/'10

Lang geleden dat we nog zo’n spectaculaire actiegame zagen als ‘Bayonetta’. Bij moment voelde het alsof ons hoofd in een flipperkast werd rondgeschoten. Flitsende kleuren, bizarre muziekjes en compleet van de pot gerukte actie (zie de beelden). Echt veel meer moet het niet zijn om ons aan een controller te kluisteren.

‘Bayonetta’ is het geesteskind van Hideki Kamiya, de Japanse gamedesigner die eerder werkte aan toppers als ‘Resident Evil’, ‘Viewtiful Joe’ en het puike ‘Devil May Cry’. Vooral die laatste geldt als een referentie voor ‘Bayonetta’, want deze nieuwe game speelt bijzonder geolied. Het hoofdpersonage, de Bayonetta uit de titel, is de laatste van de heksengilde Umbra Witches. Maar denk niet aan een bejaarde toverkol op een bezemsteel met een harige wrat op de neus. Integendeel, Bayonetta is gezegend met het lichaam van een turnkampioene en het hoofd van een bibliothecaresse die met stoute gedachten worstelt. Een beetje vreemd figuur dus. In die mate zelfs dat ze al als Sarah Palin-lookalike genoemd wordt.

‘Bayonetta’ swingt als een tiet - en voor een keer mag u dat zelfs letterlijk nemen. De makers bedachten vreemde aanvalstactieken waarbij de heldin regelmatig een streepje bloot toont. Zo zagen we hoe ze haar vijanden neerkogelde met laarzen die eigenlijk vuurwapens zijn... terwijl ze aan het paaldansen was. De postmoderne heks puurt overigens al haar kracht uit die weelderige haardos. In normale toestand vormen haar gitzwarte lokken haar strakke pakje, maar als ze de vijanden te lijf gaat kan ze met magische spreuken haar haren omtoveren tot bijvoorbeeld een enorme laars die de vijand wegtrapt.

Wellustige gamers die voor het virtuele naakt deze game kopen, komen bedrogen uit. Alles gebeurt zo flitsend en snel dat u er geheid een epileptische aanval aan over houdt wanneer u zich daarop begint te focussen.

De grafische stijl van de game is - zacht uitgedrukt - apart. Steampunk zullen kenners roepen. Kan best, maar de combinatie met een flashy kleurenpalet is toch maar vreemd. Zeker wanneer daar een gruwelijke soundtrack wordt overgegoten. Tenzij een mix van Japanse synthesizermuziek en slappe jazz uw ding is. En toch is ‘Bayonetta’ een puike actiegame waarvan er de jongste tijd veel te weinig gemaakt worden. Het is o zo lineair, maar het speelt wel lekker. Regelmatig moet u de strijd aangaan met enorme monsters (foto 2). Magische spreuken komen dan aardig van pas. Dat u dat spektakel probleemloos op het scherm tovert, is een bevredigend idee. En dat bloot is voor een keertje mooi meegenomen.