Vrijwilligers 'Soldatenlaarzen en kauwgom' op uitstap in 1940

Print

Vrijwilligers 'Soldatenlaarzen en kauwgom' op uitstap in 1940

Riemst -

In Noord-Limburg loopt het project ‘Soldatenlaarzen en kauwgom’ op zijn einde. Vrijwilligers verzamelden daarvoor getuigenissen over het leven tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het noorden van de provincie had vooral veel te lijden tijdens de Bevrijding.


Als afsluiting wilde de groep zijn ervaringen toetsen aan de verhalen in een andere regio. Dat gebeurde met een busreis op zaterdag 6 oktober. Het Grensschap Albertkanaal stippelde een dagtrip uit in de grensregio langs de kanalen (Zuid-Willemsvaart en Albertkanaal). Die moest op 10 mei 1940 de eerste stoot van de Duitse aanval opvangen.
De tocht begon in Vucht, waar maakte op 10 januari 1940 een Messerschmidt een noodlanding maakte. De inzittenden, twee Duitse majoors, bleken een kopie van het aanvalsplan op België ‘Fall Gelb’ bij zich te dragen. Een monument en infoborden op de Maasdijk vertellen dit verhaal.

Na Vucht bezocht de groep in Neerharen de opgeknapte bunker bij de brug en de bunker ingebouwd in het sluiscomplex. Lanaken bezit nog veel erfgoed dat getuigt van de rampzaligste periode uit de recente dorpsgeschiedenis. Er zijn de monumenten voor de Grenswielrijders. Eén van hun drie Limburgse kazernes stond vlak bij de brug van Briegden. Commandant Giddelo en 4 grenswachten vielen als eerste slachtoffers van de Duitse Stuka’s. Omdat de nieuwe brug pas van Briegden de dag ervoor geopend werd kon de gelegenheidstentoonstelling van de Erfgoeddienst ook meegepikt worden.
Een hoofdstukje uit ‘Mijn kleine oorlog’ van Louis Paul Boon werd er voorgelezen. In ‘De goudvissen’ vertelt Boon hoe hij zich met zijn maat door de crêmerie (nu Grieks restaurant Alkahof) terugtrekt. De goudvissenkom valt om, maar zijn maat pompt hem terug vol water. ‘Moest gij in die crêmerie wonen en ge zoudt terugkomen van de vlucht, zoudt ge dan ook niet graag zien dat uw goudvissen er nog stonden?’

Veldwezelt was het dorp dat de zwaarste tol betaalde in die meidagen. Meer dan 40 inwoners en 110 soldaten verloren er toen het leven. De aanblik van hun graven op het plaatselijke kerkhof is nog steeds aangrijpend.

Na het middagmaal kwamen de erfgoedlocaties in Riemst aan de beurt. Het ontwerp van de brug van Vroenhoven met de bunker en de gedachtenismuur roept bij iedereen het oorlogsgebeuren op. Als tegengewicht nodigt de Vredesvlam uit tot meditatie. Het is nu al een drukbezochte plek. In de toekomst wordt het bezoekerscentrum hier het startpunt om kennis te maken met de rol van de regio, van Eben-Emael tot Briegden, in de cruciale meidagen ‘40
Even over de grens ligt de Maastrichtse begraafplaats waar ook heel wat Belgische soldatengraven te vinden zijn. Vlak daarnaast bleef nog een Nederlands bunkertje bewaard, uit de reeks die tegen België gericht was. Bedoeling was de Nederlandse de neutraliteit te onderstrepen. In vergelijking met de zware Belgische bunkers lijkt het eerder en betonnen tuinhuisje. Hun bouw was dan ook eerder symbolisch.

Eindpunt van de dagtrip was het militair ereperk van de gesneuvelde Grenadiers in Kanne. Op de Grensschapspaal van Landmark 14 aan de voet van de Zusserdel is de tijdig ontplofte brug in 1940 te zien. De wandeling naar de top van de Tiendeberg met het Nortonmonument vormde de afsluiting. Daar raken twee Europese projecten, waar Riemst aan meewerkte, elkaar: de landmarks van het Grensschap Albertkanaal en he tproject Sint-Pietersberg.

De historische gebeurtenis die de bevolking van de grensstreek zo sterk getekend heeft, is nog overal te herkennen, voor wie de erfgoedsporen lezen kan. Zoals bezoekers op zoek gaan naar een impressie van WO I in de Westhoek, kan onze oostgrens een beeld van de Tweede Wereldoorlog geven.

Immo in de regio

Auto's in de kijker

Jobs in de regio