Zeveraars

Print
Verleden week verscheen in De Knack een heuse waslijst van politieke coryfeeën die van club veranderd zijn. De laatste naam die door de media galmde van iemand die "een verkiesbare plaats" krijgt toegewezen, is Flor Koninckx. Dan denk ik :"Die zijn broodje is ook weer gebakken."
Telken male ik de berichtgeving hoor over een "verkiesbare plaats", krijg ik krampen. Ik krijg plaatsvervangende krampen voor wat men de democratie aandoet. Stel het u voor. De burger en de mensen moeten gaan kiezen, maar door een dubieus systeem kan men al lang op voorhand met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid zeggen, wie dat er zal gekozen zijn. Dit nog vòòr één kiezer zijn stem heeft uitgebracht. Alle plaatsen op een lijst zouden in een echte democratie "gelijke kansen" moeten hebben.
Amaai ! De democratie op zijn smalst. De partijorakels bepalen op voorhand wie ze rijk zullen maken.
Om nu een beetje fatsoen, maar vooral een beetje respect ten overstaan van de kiezer aan de dag te leggen, poneerde de CD&V een voorstel dat inhield dat iedereen van een partij zich kandidaat kan stellen bij verkiezingen. Maar dat de politicus ook die taak waarvoor hij/zij het laatst gekozen wordt, effectief zou opnemen.
Het is niet te geloven, maar het voorstel werd door de meerderheid weggestemd. Wat nog veel minder te geloven is, is de uitleg die ze geven omtrent het wegstemmen van het voorstel.
"Voor paars zijn de partijprogramma's belangrijker dan de mensen die zo'n programma moeten concretiseren."
Nu breekt toch mijne klomp, nu pis de stoof uit, waarom zijn al die postjesjagers dan zo in de weer ?