Column 02/02/2018

Print
Sint-Truiden - De Naamsesteenweg

Met de Naamsesteenweg bedoel ik niet de steenweg op Namen, richting Gingelom, Walshoutem, Hannuit, want daar is voor het ogenblik niets meer te beleven. Het verzakte gedeelte ter hoogte van Straeten is eindelijk terug opgewerkt, dat dit discutabel gat in de weg meer dan een jaar nodig had om hersteld te worden is bijna iedereen reeds vergeten.
Nee, ik wil het even hebben over de Naamsesteenweg op Sint-Pieter. Alhoewel enkel het middelste gedeelte van de N722a, zoals deze volkse straat officieel heet, ‘Sinte Pieëter’ is. Heel vroeger werd het bovenste gedeelte de ‘buiting’ genoemd, omdat dit deel juist buiten de stadsmuur –de Clockempoort- van Sint-Truiden lag. Het onderste gedeelte, tegen de ‘outoustróót’, werd de kriezel genoemd. Een naam die, zoals dit gedeelte er vandaag bijligt, zeker terug van toepassing is. Zonder serieuze laarzen, en dan nog liefst van die lieslaarzen tot onder de kin, is deze strook niet toegankelijk. Enkel het middelste gedeelte maakte dus deel uit van ‘Sinte Pieëter’. Deze informatie kreeg ik van Christophe Elen, de Roxy vedette die tot in het diepste van zijn ziel Sinte Pieëters ademt, die het volkse karakter van de wijk met de paplepel binnenkreeg. Hij is dan ook het schoolvoorbeeld van een echte inwoner van Sint-Pieter: eenvoudig, goedhartig en altijd het hart op de tong.Na verontrustende meldingen op facebook over de pas heraangelegde Naamsesteenweg, ben ik zelf eens poolshoogte gaan nemen. De kritiek over het hobbelige parcours die het trottoir afgelegd heeft om vernieuwd terug te herrijzen is zowaar terecht. Ik denk dat er alleen op maandag gewerkt is geweest aan het leggen van de rode klinkertjes van het voetpad. Te voet valt het zo nog niet op, maar ik verzeker jullie dat je als jonge ouder beter de Naamsesteenweg mijdt met je kindje in een buggy. Als je de volledige steenweg afwandelt richting stad dan is het goed mogelijk dat de kleine zeeziek wordt, met een kotsmomentje ter hoogte van de ‘veranda’ tot gevolg. De apotheker op de hoek van de Naamsesteenweg vult beter alvast zijn voorraad Stugeron tegen kinetose (reisziekte) aan.De straat zelf is nog niet helemaal af – de toplaag moet er nog op- maar is intussen wel al toegankelijk voor het (plaatselijk) verkeer. Daar er ter hoogte van de kerk nog geen aanvaardbare doorgang is, en het verkeer voor het ogenblik in beide richtingen gebeurd, wordt er lustig gekeerd in deze smalle straat. Dat daarbij op het pas aangelegde voetpad moet gemanoeuvreerd worden is voor veel bestuurders geen enkel probleem, met als gevolg dat het trottoir nog meer putten en dalen vertoont.Ik ben echt benieuwd of binnen enkele maanden -toch in elk geval voor de verkiezingen- de opening van de volledig afgewerkte Naamsesteenweg met evenveel grandeur zal gebeuren als de Tiensesteenweg en de Stationsstraat. Want de rivaliteit tussen beide stadswijken is historisch vastgelegd, vroeger durfden de bewoners van ‘Sinte Matte en Sinte Pieëter’ al eens vechtend over de straat uitmaken welke van de twee nu stinkt of blinkt. Er moet toegeven worden dat de stand in het voordeel van Sint-Maarten 1-0 is voor het ogenblik. Hopelijk wordt na de grandioze opening van de Naamsesteenweg duidelijk dat ‘Sinte Pieëter blienkt èn Sinte Matte stienkt’.

Immo

Auto's in de kijker

Jobs in de regio