Landlopers verlaten Iran

Print

Heilig Hart

Hasselt - Na bijna een jaar geleefd te hebben op een budget van 2.000 euro, sloeg Tomas De Gregorio (33) de deur van zijn caravan in een Kermtse paardenwei in mei achter zich dicht. Amper vier maanden later gaat hij al een nieuwe uitdaging aan. Zondag 24 september vertrok hij samen met zijn Alkense vriendin Lore (26) op wereldreis. Geheel in hun eigen stijl. Zonder te vliegen én zonder concrete planning. Wel al liftend en met het openbaar vervoer. In De Buurtkrant brengen ze geregeld verslag uit van hun avonturen. Ook te volgen via Facebook onder de naam ‘Land-lopers’.

Op de avond van ons vertrek uit Iran, voordat ik de hijab definitief afwerp, zal ik nog even kort uit de doeken doen - haha - wat dit land zo bijzonder maakt. Sinds ons vertrek in september was dit de eerste echte 'exotische' ervaring. We traden een nieuwe wereld binnen waarvan onze voorkennis miniem en grotendeels foutief was door de gekleurde info in de media. We ontdekten een land, dat op vele vlakken anders is dan het onze, maar lang niet minder boeiend.

De Perzische cultuur is even oud als de Griekse en later aangelengd met de Arabische tot een interessante mix. De Perzen zijn ongelooflijk integere mensen, diefstal lijkt er onbestaande, gastvrijheid is er onvoorwaardelijk en als vrouw word je er erg hoofs behandeld.
De regering daarentegen heeft het met iedereen aan de stok en schenkt haar eigen volk onvoldoende vrijheid. Protesten worden de kop ingedrukt.
De Iraanse officiële munteenheid is de rial, maar de mensen tellen er in toman. Als toerist moet je dus niet één maar twee keer omrekenen. Ook de tijdstelling is verwarrend: volgens hun eigen traditionele systeem, gericht op de zon, is het het jaar 1396. Volgens de islam, zit men in het jaar 1438 en volgens de westerse gregoriaanse kalender, die ook geraadpleegd wordt, is het het jaar 2018. Nieuwjaar wordt gevierd in de lente, het weekend valt op donderdag en vrijdag en het tijdsverschil met België is niet drie uur, zoals in de buurlanden, maar twee en half.
Iraniërs lezen en schrijven teksten, zoals de Arabieren, van links naar rechts, maar getallen van rechts naar links. Binnenshuis dragen ze nooit schoenen, eten ze op tapijten en hebben ze Franse toiletten zonder wc-papier. Het is cool om poëzie te lezen, hard te studeren en zo veel mogelijk selfies te maken met een toerist. In het Farsi, de taal van de Perzen, zijn er zeven verschillende woorden voor danku. Je kan er als buitenlander geen geld afhalen, dus je moet cash meebrengen. Zonder een VPN-app op je gsm kan je Facebook, Couchsurfing, Netflix, buitenlands nieuws e.d. niet raadplegen. Er zijn dus heel wat voor ons vreemde of onbekende dingen waardoor het alledaagse leven vol verrassingen zit.

Na vredevolle kerstdagen vertrokken we definitief uit Najafabad om de Iraanse woestijn te verkennen: we maakten een korte stop in het dorpje Varzaneh om de gouden zandheuvels te beklimmen en in Yazd, de stad van het zoroastrisme en de tapijten. Daarna nam een rechtstreekse lift ons mee naar Bandar Abbas, de hete oven van het zuiden. Liften gaat ook hier weer erg gemakkelijk: als niet de eerste auto stopt, is het de tweede. Één dag voordat de protesten op het vaste land uitbraken, arriveerden we in het rustige paradijs: de eilanden Qeshm, Hormuz en Hengam, de timing kon niet beter.

We kampeerden voor het eerst sinds lang en we ontmoetten Amir, een 66jarige Iraniër die al 20 jaar in zijn eentje door Iran wandelt, met een lange baard en een loodzware rugzak lachtte hij het leven toe en deelde met ons zijn wijsheid. Het eiland Hormuz bleek een ongelooflijk mooie geologische parel van rotsen als regenbogen, rode verlaten stranden, glinsterende stenen en schelpen. De vrouwelijke bevolking draagt exotische chadors in alle mogelijke patronen en traditionele maskers. Getroffen door de magie van het eiland besloten we hier onder de sterrenhemel nieuwjaarsavond door te brengen. Onze vrienden van het Cafe Lingo Thea en Agustin kwamen ons vergezellen. We bleven vijf dagen plakken en genoten van de warme zon, het zwemmen en het eenvoudige leven.

De grotere broer Qeshm was ook de moeite waard, langs de weg spot je er troepen kamelen, je kan er de broedplaats van schildpadden bezoeken, je vindt er een 'small canyon', een mangrove en kleine traditionele dorpjes.
Naar het derde eiland Hengam werden we spontaan meegenomen door een sympathiek Iraans gezinnetje: een vaart rond het kleine eiland trakteerde ons op tientallen groetende dolfijnen, een kippenvelmoment.

Laat dit artikel een warme (28*C) oproep zijn om dit unieke land te bezoeken, er zullen weinig plaatsen op aarde zijn waar je hartelijker ontvangen wordt. Wij nemen helaas afscheid. Een ferry brengt ons vannacht naar Dubai, waar een luxueuze wereld op ons wacht. Na drie dagen vliegen we naar India. Aangezien we voor Pakistan blijkbaar ons visum in België hadden moeten aanvragen, Afghanistan te onveilig is, Turkmenistan en verwanten barkoud zijn en we geen overzeese opties konden vinden naar India, moeten we helaas toch een keer het vliegtuig op. Het zij zo. Namaste!

Immo in de regio

Auto's in de kijker

Jobs in de regio