“Toestellen die meten of je te moe bent om te rijden hebben nauwelijks invloed”

Print
“Toestellen die meten of je te moe bent om te rijden hebben nauwelijks invloed”

Foto: HH

Toestellen in de wagen die slaperigheid detecteren, hebben nauwelijks invloed. Uit een studie van Vias Institute blijkt dat ze bestuurders niet beter bewust maken van hun vermoeidheid of van de risico’s die daarmee gepaard gaan.

Vias Institute, het vroegere BIVV, vroeg aan dertig mensen om gedurende een periode van een maand drie draagbare vermoeidheidsdetectoren in de wagen te testen. Het ging onder andere om mensen die regelmatig lange trajecten afleggen buiten de bebouwde kom, die meer dan 4 uur per dag achter het stuur doorbrengen en die regelmatig tijdens de zogeheten ‘risico-uren’ rijden.

Ze testten drie apparaten. Een anti-slaperigheidsring, die voortdurend de elektrische biologische activiteit van de wijsvinger en de middelvinger analyseert. Een radarverklikker, die een slaperigheidsalarm geeft op basis van het rijgedrag, het vertrekuur en de duur van het traject. En een camera met gezichtsanalyse, die op het dashboard van de auto geplaatst wordt en voortdurend de oogbewegingen analyseert.

Niet bewuster

Uit de resultaten blijkt dat de geteste toestellen de bestuurders niet bewuster maken van de toestand van hun vermoeidheid, zegt Vias. De bestuurders die meewerkten vinden allemaal dat ze zelf hun toestand van vermoeidheid correct kunnen inschatten. Ze hebben meer vertrouwen in hun eigen capaciteit om slaperigheid op te merken en het tijdstip te bepalen waarop een pauze zich opdringt, dan in de capaciteit van het toestel. Daardoor wordt, zelfs van het als betrouwbaarst bestempelde toestel, slechts 14,9 procent van de waarschuwingen terecht bevonden.

Bovendien is, zelfs bij een als terecht beoordeeld alarmsignaal, de reactie van de gebruiker doorgaans niet gepast. De bestuurders blijven de voorkeur geven aan interventies ‘in de wagen’, zoals een ruit openen en de radio aanzetten, boven de oplossingen waarvan de efficiëntie vaststaat: pauzeren en een dutje doen.

Niet uitgesloten

Conclusie van Vias: De slaperigheidsdetectoren zetten de bestuurders er niet toe aan hun gewoonten achter het stuur te wijzigen.

Toch wijst Vias de mogelijkheden van slaperigheidsdetectoren niet bij voorbaat van de hand. Ook de bestuurders die aan de studie deelnamen, sluiten niet uit dat er op een dag wel een betrouwbare slaperigheidsdetector kan bestaan.