Een werkvakantie in Australië leuk? Niet voor Katherine en Elle. “Trek gerust jullie kleren uit hoor”

Print
Een werkvakantie in Australië leuk? Niet voor Katherine en Elle. “Trek gerust jullie kleren uit hoor”

Foto: Katherine Stoner

Katherine en Elle gingen net als zovele jongeren voor een jaar naar Australië met een visum voor seizoensarbeid en toerisme. Enkele weken werken om te sparen voor enkele weken reizen, het is voor veel jongeren een perfect evenwicht. De twee jonge vrouwen kwamen echter op een boerderij terecht die van hun droomvakantie al snel een gespannen, ongemakkelijke en onveilige trip maakte.

“Het was iets wat ik nog nooit had meegemaakt, en ik had geen idee hoe ik moest reageren. We stonden daar, verstijfd, in stilte. Ik voelde me een object, alsof hij kon doen wat hij maar wilde met ons en er niets was wat we konden doen. Niemand van ons zei iets uit angst dat hij zou beginnen roepen of iets ergers zou doen.”

Aan het woord is de 18-jarige Katherine Stoner uit het Britse Leicestershire. Samen met haar vriendin Elle werkte ze een deel van haar vakantie in Australië op een knoflookboerderij, waar ze aan de lopende band het zand van de knoflook moest schudden en de bolletjes schoonwrijven. Aan The Guardian vertelde ze hoe de 60-jarige boer achter hen kwam staan, riep dat ze sneller moesten werken en hen daarna met een knoflookstengel begon af te ranselen. Het was niet de enige keer dat ze als jonge vrouwelijke toeriste onheus behandeld werd.

Zo was er ook die fruitboer van middelbare leeftijd, die suggereerde dat Katherine en Elle op zijn afgelegen boomgaard maar naakt fruit moesten plukken.

“Het is zo heet. Ik zal niet terugkomen”

Buitenlandse backpackers in Australië zijn erg kwetsbaar omdat ze minstens 88 dagen moeten werken om aan de voorwaarden van hun werk/toerisme visum te voldoen. Dat werk bevindt zich vaak in landelijke, afgelegen gebieden, en maar al te vaak krijgen vooral vrouwelijke toeristen er te maken met (seksuele) intimidatie of erger.

Toen Katherine en Elle in 2015 aankwamen in Sydney vonden ze er geen werk in de cafés. Ze hoorden al snel dat er in landelijk Australië wel veel werk was en besloten die optie dan maar te verkennen. Hun eerste job was perziken plukken op een boerderij 15 kilometer verwijderd van de dichtstbijzijnde stad. Ze werkten er samen met nog 12 backpackers van over de hele wereld. Het was warm, en zwaar werk, maar sociaal en leuk.

Tegen het einde van de pluk, vroeg de boer enkel Katherine en Elle nog even te blijven terwijl de anderen al huiswaarts keerden. Zij konden met zijn tweeën wel de laatste perziken nog plukken. “Het was een hete dag en we waren enorm aan het zweten”, herinnert Stoner zich. “De boer kwam naar waar we werkten en zei: Trek gerust je kleren uit als je wil, het is zo heet. Ik zal niet terugkomen.

“We werden daar al redelijk ongemakkelijk door. Toen kwam hij vijf minuten later terug en zei: “Oh, jullie hebben je kleren nog aan.” Er gebeurde gelukkig verder niets op wat flirterige opmerkingen en vragen naar mogelijke vriendjes na, maar beide meisjes wisten dat ze wel erg kwetsbaar waren geweest op dat moment en beloofden elkaar zich niet meer in zulke situaties te laten belanden.

Niemand om het aan te rapporteren

Na het werk was het weer tijd voor vakantie, dus trokken de meisjes terug naar Sydney. Op een zeker moment raakte hun geld uiteraard weer op, dus gingen ze toch terug naar het platteland. Dit keer naar een wijngaard waarvan ze dachten dat het toch een iets professionelere omgeving zou zijn.

“Het begon goed, er waren veel nieuwe arbeidskrachten. Maar dan begon het geflirt. Onze toezichthouder maakte ongepaste opmerkingen, begon geruchten over ons te verspreiden, maar ook over de mensen die onder hem werkten. Er waren seksueel getinte opmerkingen en ongepaste mopjes.”

“Die managers waren mannen van middelbare leeftijd. Er was niemand om hun gedrag aan te rapporteren want zij waren onze bazen.”

Nu, twee jaar later, wil filmstudente Katherine terugkeren naar Australië om een documentaire te draaien over de wantoestanden in de Australische seizoensarbeid. De werktitel van haar film wordt ‘88 Days’ en ze is nu volop bezig geld in te zamelen voor haar film.