slangen op maandag

De verdwijning van de meester

Print
De verdwijning van de meester

Foto: Jimmy Kets

Ik weet niet hoe dat met u zit, maar dingen komen zelden goed uit. Als er feestjes zijn, vallen die op dezelfde avond, je partner wil net samen iets doen als je een vaste afspraak hebt, of je wil op bezoek en je kan de stad niet uit omdat het autoloze zondag is.

Maar soms komen de dingen ook perfect uit. Dat had ik dit weekend. Ik had er net de opdracht als transformatiemanager bij POM Limburg opzitten en had zopas twee klippen genomen in een van mijn andere bezigheden, op het moment dat onze kleinzonen het weekend bij ons zouden doorbrengen. Alles kwam perfect uit! Samen naar zee, besloten we, en zelfs de files richting Oostende vielen naar Vlaamse normen mee. Dit werd een weekend met nog slechts één klein dingetje aan mijn hoofd, namelijk de column die u op dit eigenste moment leest. Ik wil mij excuseren bij mijn lezers, maar mijn hoofd stond er echt niet naar. Tot we het bij het avondeten met onze twee kleinzonen over school hadden. Of ze een juf of een meester hadden? ‘Een juf’ zei hij. ‘Ja, ik ook’, vulde de jongste aan, ‘we hebben eigenlijk alleen juffen op school’. Dat vonden we toch wel vreemd; geen enkele meester? Neen, ook het schoolhoofd was een dame. Maar dit was geen uitzondering. Ook op de lagere school van onze jongste dochter, die intussen twintig is, waren er op den duur enkel nog juffen.

We hebben te lang meegemaakt dat je in sommige sectoren, directiekamers of beroepen enkel mannen aantrof. Dat was niet ideaal. Waar mannen en vrouwen samenwerken, komt men tot betere en rijkere resultaten. Het is dan ook geen goede zaak dat op onze lagere scholen mannelijke leerkrachten stilaan een curiosum zijn. Kinderen hebben er belang bij dat ze op school met een brede diversiteit aan leerkrachten geconfronteerd worden, dus ook met mannelijke leerkrachten. Het zegt iets over het aanzien van het beroep. Zou het beroep niet hoger aangeschreven staan als men, zoals in sommige Scandinavische landen, de diplomavereisten én de verloning zou verhogen? Moet men niet stoppen met het sollen van jonge leerkrachten, door hen maanden in onzekerheid te laten en hen dan van school naar school te sturen, puur door een systeem van benoemingen waarmee oudere, vaak afwezige leerkrachten een vaste job blokkeren? Of zijn quota een oplossing? Ik ken de antwoorden niet, maar na het gesprek met onze kleinkinderen was me wel duidelijk dat er iemand op zoek moet naar die antwoorden.

Uiteindelijk bleek er toch nog één mannelijke leerkracht op de school: de sportleerkracht. ‘Maar dat is geen leuke’, besloten mijn kleinzonen.