vanmechelen op woensdag

COLUMN - VANMECHELEN OP WOENSDAG

“Vakantie was voor veel ouders met scholieren werk, kopzorgen en migraine”

Print
“Vakantie was voor veel ouders met scholieren werk, kopzorgen en migraine”

Foto: HBvL

De rimpelingen voor de start van het nieuwe schooljaar verraadden onze sterk veranderende maatschappij. We voelen de weeën van de geboorte van een nieuwe, op alle vlakken meer diverse en meer complexe samenleving. En dat verloopt niet zonder pijn. Het ooit zo vanzelfsprekende evenwicht tussen werk en vrije tijd, tussen ontspanning en inspanning en tussen de generaties is aan het schuiven.

Vroeger ging elke vakantiedag de achterdeur op slot en moesten we onze plan trekken. Met of zonder fiets, speelpleinwerking of niet, de brats op. Vuil zijn had toen nog betekenis. De eerste schooldag betekende het jammerlijke afscheid van twee maanden family bonding.

Tegenwoordig is dat heel anders. Niet iedereen heeft vakantie in de vakantie. De afgelopen twee maanden waren voor sommige ouders met scholieren loodzwaar. Vakantie was werk, kopzorgen en migraine. Sommigen van de ouders genoten op de eerste schooldag dan ook van een verdiend dagje sauna. Anderen schakelden voor het eerst een bedrijf in om aan de schoolpoort de lunch te brengen. Boterhammen smeren, dat kon er net niet meer bij. De vereisten van het werk, de tol van het verkeer, de nieuwe gezinssamenstelling en werkmigratie maken de grens tussen ontspanning en inspanning heel flexibel.

De neiging bestaat om de situatie van nu te beoordelen met de maatstaven van vroeger. Toen zelf boterhammen smeren nog het ultieme teken van moederliefde was. Zo’n oordelen verbinden ons – de generaties – niet met elkaar. Ze stigmatiseren en polariseren. Ze spelen ons uit het verband.

Het begin van ’t school lijkt me dan ook het uitgelezen moment om naast de leerkrachten ook alle ouders en grootouders te eren. De mensen die er elke dag weer voor zorgen dat de meest vruchtbare context voor hun scholieren wordt geschapen. Dat de strijd om een nieuwe balans met werk en kroost positief wordt aangegaan. Zij die vroeg opstaan om schooltasjes te maken, lunchboxen te vullen of te laten vullen en ervoor te zorgen dat de kinderen op tijd op de schoolbanken zitten. Dat ze uitgeslapen zijn, dat ze geen internetjunks worden. Dat ze begeleid worden bij thuiswerk en dat ze ontspanning en werk van elkaar kunnen onderscheiden. Ik heb het ook over de ouders en grootouders – de grootfamilie – die bijna dagelijks rondkarren om ukje naar hier en puber naar daar te brengen. De grootfamilie die de koers uitzet voor een jong leven. Ik heb het over ons allemaal.