Dit artikel is exclusief voor jou als abonnee

Dit exclusieve artikel lezen? Doe het gratis >

Wielertoeristen redden Genkenaar (86) uit kanaal in Zutendaal

“Hij was aan het einde van zijn krachten”

Houthalen-Helchteren / Genk / Zutendaal - Het heeft niet veel gescheeld of een 86-jarige man uit Genk was zondagmiddag verdronken in het Albertkanaal in Zutendaal. Vermoedelijk was de man uitgegleden met zijn wandelstok en zo in het water terechtgekomen. Gelukkig hoorde een toevallig voorbij spurtende groep wielertoeristen van Cycling for Helchteren plots zijn hulpkreten.

“Vanop de oever was er eigenlijk nauwelijks iets te zien”, vertelt Gaston Oeyen van Cycling for Helchteren. “Wel hoorden enkele leden plots het hulpgeroep in de verte. Het klonk heel bizar, maar uiteraard zijn we meteen gaan zoeken waar het vandaan kwam. Iemand zag dan een bejaarde man aan de oever bengelen. Met zijn handen hield de arme kerel nog krampachtig de betonnen rand vast. Alleen kon hij onmogelijk uit het water geraken. Het leek er bovendien op dat hij aan het einde van zijn krachten was.”

Steil

Wielertoeristen Gaston Oeyen, Luc Habraken en Harry Pinxten uit Helchteren smeten meteen hun fiets in het gras langs het jaagpad en kropen langs de betonnen oever naar beneden. “Terwijl onze teamleden de hulpdiensten belden, probeerden wij de arme man op het droge te krijgen”, zegt Harry Pinxten. “Makkelijk was dat zeker niet, omdat de oever zo steil afhelt naar het water. Je hebt ook helemaal geen grip op zo een schuine betonnen rand. Bovendien had de man al twee kunstheupen, die het voor hem allemaal erg pijnlijk maakten. Toch konden we de man op het droge krijgen en dat met al vijftig kilometer in onze benen. Even later kwam de brandweer het van ons overnemen.”

Uitgegleden

Brandweerpost Bilzen kon de man op een brancard leggen, hem verder de steile betonnen rand opdragen en naar de ziekenwagen brengen. Met onderkoelingsverschijnselen werd de 86-jarige Genkenaar uiteindelijk naar het ziekenhuis gebracht. Daar herstelde hij intussen al goed. “Zijn wandelstok lag zondag nog net op de betonnen rand”, besluit Harry Pinxten. “Hij vertelde dat hij uitgegleden was. Maar gelukkig hebben we hem nog op tijd opgemerkt. Waren we later voorbijgekomen, dan was dit misschien heel anders afgelopen. Helden voelen we ons niet, we hebben gewoon gedaan wat iedereen in zo een situatie zou doen. En we zijn vooral blij dat het goed is afgelopen.”