DE KERN

Hypocrisie: iets waar men, gelukkig voor onze politici, niet aan dood gaat. Anders hadden we geen politici meer

Print

Na het Vlaams Parlement woensdag debatteerde de Kamer gisteren over wat we hier gemakshalve het intercommunales-schandaal willen noemen. Al is het woord debatteren in deze overdreven. Enkel PVDA-kopstuk Raoul Hedebouw en Hendrik-Vuye van de tweemanspartij Vuye-Wouters namen het woord. Zij konden dat omdat ze zo klein zijn dat ze geen partijgenoten kunnen delegeren naar de vele intercommunales waar er niet veel te verdienen valt en de ondergeschikte besturen van die intercommunales waar er wel heel veel te verdienen valt. De andere partijen hielden zich gedeisd, ze hebben allemaal boter op het hoofd.

Het meest ergerlijke hierbij is dat ze begin deze week allemaal deden of ze uit de lucht vielen. Dat ze niet wisten dat het allemaal zo uit de hand liep. Terwijl ze dat allemaal we degelijk wisten. Al was het maar omdat alle mandatarissen een deel van hun wedde en vergoedingen aan de partijkas moeten afstaan. Men noemt dit hypocrisie. Iets waar men, gelukkig voor onze politici, niet aan dood gaat. Anders hadden we gewoon geen politici meer.

De perceptie is dat alle politici zakkenvullers zijn. Om die perceptie te keren, nemen alle partijen diverse initiatieven. Zo is de sp.a gisteren op de website van de partij begonnen met de publicatie van de lijst van hun lokale mandatarissen en hun vergoedingen in intercommunales. De lijst zal elke dag verder worden aangevuld. Waar dit initiatief goed voor is, weten we niet. Tenzij het zou bedoeld zijn om u nog meer zand in de ogen te strooien. Het is immers zo dat in de intercommunales de zitpenningen en vergoedingen strikt gereglementeerd zijn. Anders gezegd, in die intercommunales valt er niet veel geld te verdienen. Dat is wel het geval in de ondergeschikte besturen van deze intercommunales. Maar die worden niet opgelijst. Waar wacht de sp.a op? En waarom beperkt de sp.a zich tot haar lokale mandatarissen? Het zou de partij sieren mocht ze ook de bijverdiensten publiceren die haar provinciale, Vlaamse, Belgische en Europese mandatarissen halen uit hun activiteiten bij intercommunales, ondergeschikte besturen en privébedrijven.

En dan nog dit. Het kartel sp.a-Groen blijft overeind in Gent. Zoals het dat ook al bleef na de Optima-affaire. Eerlijk gezegd, daar hebben we geen seconde aan getwijfeld. Ook bij Groen is het hemd nader dan de rok wanneer er postjes in het verschiet liggen. Ook qua populisme is de partij helemaal bij de les. De manier waarop Wouter Van Besien de aandacht van Gent en sp.a-Groen verlegde naar Antwerpen en de N-VA kan zo als standaardvoorbeeld in de politieke handboeken.

%>