paepen op donderdag

“Gisteren bleek maar weer dat je best niet al te veel waarde hecht aan politieke beloftes”

Print
“Gisteren bleek maar weer dat je best niet al te veel waarde hecht aan politieke beloftes”

Toen Dexia dreigde failliet te gaan heeft de toenmalige Belgische regering snel-snel links en rechts nog wat garanties en waarborgen uitgestrooid.

Ethias, grootaandeelhouder van Dexia, zag de waarde van zijn investering richting 0 euro evolueren. Het enorme verlies zorgde voor onrust bij de klanten van Ethias. Maar geen nood: de regering was zo vriendelijk om de bedragen op de populaire First-rekeningen te garanderen. Daarmee deed de First zijn naam alle eer aan. Het was inderdaad de eerste Tak 21-spaarverzekering met overheidsgarantie. Bij Ethias was men terecht trots. Tot vandaag is men een van de weinige verzekeraars die erin slaagde om een brandverzekering af te sluiten voor het eigen huis, al was dat een kaartenhuis dat al lang in brand stond toen de verzekering werd afgesloten. De klanten haalden opgelucht adem omdat hun spaarcenten gered waren. De meesten van hen zijn inmiddels uit de First gestapt. Ze kregen er zelfs een mooie premie bovenop.

De tegenhanger, de christelijke zuil, had zijn fans een gelijkaardig product aangeboden. Geen spaarverzekering weliswaar, maar coöperatieve aandelen van Arco die een rendement boden dat je kon vergelijken met dat van de First-rekening bij de concurrentie. Voor de klanten maakte het niet veel verschil, ook al omdat hun opbrengst, net als die van Ethias’ First, vrijgesteld was van roerende voorheffing. Het opgehaalde kapitaal van de coöperanten werd grotendeels in BACOB belegd en later, toen BACOB een onderkomen vond bij Dexia, in Dexia. Door de problemen bij Dexia stond ook Arco in brand, maar geen nood, want ook de coöperanten kregen overheidsgarantie. Arco kon zo zelfs gedwongen worden om Dexia nog wat extra kapitaal toe te stoppen. Iedereen tevreden. Ik ken coöperanten die nadien nog wilden en konden uitstappen, maar het niet deden omdat ze de belofte van toenmalig premier Leterme voor waar aannamen.

Het Europees Hof van Justitie oordeelde gisteren dat de garantieregeling voor de coöperanten van Arco ongeoorloofde staatssteun zou zijn. Daarmee is nog maar eens gebleken dat je best niet al te veel waarde hecht aan politieke beloftes en waarborgen. En dat de ene garantie niet de andere is. En ook dat het onderscheid van spaarvorm, levensverzekering of coöperatief aandeel, geen detail is. Het feit dat nu, jaren na de val van Dexia, een oplossing voor de coöperanten niet essentieel is om de rust en orde te herstellen bij Belgische spaarders speelt natuurlijk ook in het nadeel van de 800.000 gedupeerden. Er zou voor hen nu een plan B worden uitgewerkt. De zoveelste politieke belofte! We zijn benieuwd.

%>