Familie moet eerstdaags beslissen over het lot van jonge verdediger

Geen hoop meer voor voetballer Gregory Mertens

Print
De kans dat Lokeren-speler Gregory Mertens (24) het hartfalen van afgelopen maandag overleeft, is zo goed als nihil. In het ziekenhuis van Genk deden de dokters er gisteren alles aan om zijn toestand te laten verbeteren. Maar na de ­cruciale eerste 24 uur werd duidelijk dat de verdediger nog maar bitter weinig kans maakt op een menswaardig bestaan.

Hoewel de hele (voetbal)wereld onder de hashtag #Komaan­Gregory hoopt op een spoedig herstel voor voetballer Mertens, ziet het ernaar uit dat de beloftevolle speler zijn strijd zal verliezen. Gedurende de hele dag bleef de kritieke toestand status quo, ondanks alle verwoede pogingen en operaties van het medische personeel. Tegen de avond was duidelijk dat de onfortuinlijke Dilbekenaar het niet zou halen.De verslagenheid was gisterochtend groot op Daknam. Uitzonderlijk bleven de poorten gesloten voor pers en publiek. De club wilde eerst overleggen en de spelers op de hoogte brengen van de toestand van hun ploegmaat. Mondjesmaat druppelden de spelers binnen, velen na een slapeloze nacht. Het werd al snel duidelijk dat de voorziene training van half elf geschrapt zou worden. Na wat er 14 uur eerder was gebeurd, waren de gedachten enkel en alleen bij Gregory.

Te lang buiten bewustzijn

Ploegdokter Kris Peeters gaf kort voor de middag wat uitleg. ‘Het ging wel degelijk om een hartstilstand. De hulpverleners hebben een halfuur ­geprobeerd om Gregory te ­reanimeren. Hij is al die tijd niet bij bewustzijn gekomen. Omdat men het hart niet aan de praat kreeg, werd hij in een kunstmatige coma gebracht. In het ziekenhuis in Genk onderging hij ook nog een operatie en werd ervoor gezorgd dat een machine het functioneren van zijn vitale organen overnam. We hopen nog steeds op een gunstige evolutie.’

Met zoveel woorden wou men het op dat moment nog niet zeggen, maar het was eigenlijk toen al duidelijk dat er nog weinig hoop is voor Mertens. Hij is te lang buiten bewustzijn geweest om er ongeschonden door te komen, was de algemene conclusie. In zulke gevallen is het nog maar de vraag welke organen van de patiënt wel en welke niet meer zullen functioneren en welk leven hij nog zou kunnen leiden. Behoudens een mirakel, wacht de ouders dan ook de zware taak om binnenkort te beslissen over het lot van hun zoon. Zij bleven gisteren de hele dag bij hem en vroegen om hun ­privacy te respecteren. Dat deze onfortuinlijke speling van het lot nog lang zal nazinderen op Daknam is duidelijk. ‘We zijn hier om steun te zoeken bij elkaar’, klonk het bij aanvoerder Killian Overmeire, die veel moeite had om zijn emoties onder controle te houden. ‘Je denkt altijd dat zulke zaken je niet zullen overkomen… En dan gebeurt het bij iemand uit je naaste omgeving. Het is de schrik van elke voetballer.’