"Deze beelden zijn mijn laatste schreeuw"

Print

Deze beelden zijn mijn laatste schreeuw

De beelden van een naakte Jonathan Jacob die wordt geslagen door een horde politiemannen van het Bijzonder Bijstandsteam, gaan door merg en been. Voor het eerst is te zien wat er écht gebeurde in 2010 in een Mortselse politiecel. "Die beelden staan voor altijd op mijn netvlies gebrand", zegt vader Jan Jacob.

6 januari 2010. Helemaal in zijn blootje ijsbeert Jonathan Jacob, op dat moment 26, door zijn cel. Hij staat stijf van de amfetaminen en krabt zichzelf zonder ophouden. Hij kijkt recht in de camera van zijn cel, vouwt zijn handen samen en smeekt om hem te helpen.

De leden van het Bijzonder Bijstandsteam van de lokale politie van Antwerpen hebben de opdracht gekregen om Jonathan te bedwingen, zodat de dokter van wacht in opdracht van het parket een prik kan geven om Jonathan te kalmeren.

Het BBT gooit een stungranaat en vervolgens stormen ze met zeven de kleine cel binnen. De eerste van hen heeft een schild vast, de derde een soort vork die Jonathan tegen de muur moet duwen. Hij wordt bedolven onder de politiemannen.

Na een minutenlang gevecht komt de dokter binnen om hem een spuit te geven. Pas daarna beseffen de BBT'ers dat er wat mis is. Anderhalf uur lang wordt hij gereanimeerd, maar tevergeefs. Volgens het autopsieverslag stierf Jonathan ten gevolge van een leverscheur en een buikaderbreuk. Toen de dokter de spuit zette, was hij al dood.

Lees meer:

"Hoge Raad voor Justitie inschakelen voor politiegeweld in Mortsel"
Politiegeweld Mortsel: "Nood aan Comité J"
Geweld Mortsel: "Parketsubstituut pleegde geen strafbare feiten"
Broeders van Liefde vragen sereen veiligheidsdebat
"De Wever moet betrokken agenten schorsen"
Liga: "Uitleg baas bottinekes is verbijsterend"
Milquet vraagt schorsing politieambtenaar in zaak Jonathan Jacob

Debat

De beelden die door de camera in de cel zijn geregistreerd, waren donderdagavond voor het eerst te zien in het Canvasprogramma Panorama. Maar voor Jonathans vader Jan zijn ze niet nieuw. "Die beelden staan voor altijd op mijn netvlies gebrand."

"Die reportage is mijn laatste schreeuw. Binnenkort komt de zaak voor de rechtbank en als ze achter gesloten deuren plaatsvindt, weet niemand wat er met mijn zoon is gebeurd."

"Ik ga me er niet op zitten verheugen dat die drie mensen die zijn doorverwezen (de directeur en een psychiater van de Broeders Alexianen en de politieman die vijf vuistslagen toediende, red.) worden gestraft. Wíj hebben sowieso levenslang gekregen. Maar ik wil wel met alle partijen, zonder maskers, aan tafel gaan zitten voor een debat."



TG/DVD
Foto's Canvas