Graffiti
Frans Baert ziet zichzelf als een strandjutter. Wekelijks laat hij zijn blik over het zand glijden, vindt iets - een vreemde steen, graffiti op de muur, een woord van een dichter, wijsgeer of bloedeigen zoon - en pleegt er een poëtisch, beschouwend stukje over.

Bijvoeglijk naamwoord

27/08/'10 Aflevering nr. 1082 -


Poëtisch (I)

‘Er ligt in ons een meer van steen
en om daarover uit te zien
trotseren wij en spannen wij
ons in.’

Chr.J.van Geel

* * *

Instinctief

Voor ik ga slapen loop ik altijd eerst met de hond mee naar haar slaapplek. Terwijl ze op haar dekentje gaat liggen, knuffel ik haar. Geniet ze geweldig van. Als teken van genot gromt ze en toont haar grote, scherpe tanden. Verwarrend: is ze nu dankbaar of boos? Ik schrik elke keer opnieuw. Alhoewel ik weet dat dit voor een hond heel normaal is, ervaar ik het toch als bedreigend. Zoiets als de angst voor slangen waarmee we geboren zijn - zelfs als we nog nooit slangen gezien hebben zijn we bang voor ze. Haar instinctieve reactie, gevolgd door die van mij.

* * *

Historisch

In een documentaire van de BBC over Jozef Stalin gebruikte iemand een Russische uitdrukking: ‘Je weet nooit wat er gisteren gaat gebeuren.’ Duurde even voor ik ‘m had. In Rusland wordt de geschiedenis door elk nieuw regime herschreven. Poetin heeft enkele jaren geleden schoolboeken verboden waarin de terreur en de massamoorden van Stalin vermeld worden. Hij wil niet dat Russische kinderen met een ‘negatief beeld’ van hun land opgroeien... In de meest recente schoolboeken is Stalin nu opnieuw de held des vaderlands dankzij wie het fascisme de kop werd ingedrukt en Rusland een wereldmacht werd.

* * *

Ontluisterend

In een radioreportage over Kongo zegt iemand die lang in dat land gewerkt heeft: “Vandaag schiet bijna niets over van wat wij daar gedaan hebben. Zij bekijken onze aanwezigheid als een storm die overgetrokken is.”

* * *

Archaïsch

Gelezen in een oud keukenboekje – ‘Het diepvriesboek’ (1973):
Diepvriezen is bewaren en behouden
als een mummiekist de mummie
als een bolster de pit

* * *

Pijnlijk

Ik geloofde altijd dat God - als straf voor haar zonden - Los
Angeles ooit met de grond gelijk zou maken. Maar dan besefte
ik dat Hij haar al verwoest had, en haar als waarschuwing had
laten liggen.

Lewis Baltz in: ‘Landscapes for the Homeless’(1995)

* * *

Verrassend

Vriend Marc vertelde me dat appels en peren tot de familie
van de rozen behoren: “Misschien interessant voor mensen die in Limburg fruit telen en plukken om te weten dat ze eigenlijk met rozen bezig zijn?”

Het leek me onwaarschijnlijk, maar bleek dat hij gelijk had - talrijke ‘links’ op het internet bevestigen zijn verhaal. (...) de familie van Rosaceae, waartoe ook de appels, peren, perziken, kersen, pruimen, nectarines, abrikozen en aardbeien behoren. (www.food-info.net/nl)

* * *

Cartografisch (I)

Marc vindt dat ik het voor mijn column zou moeten hebben over de kaart van België die door ‘Toerisme Wallonië’ op het internet geplaatst werd. Die kaart toont de natte droom van menig francofoon politicus - een ‘corridor’ tussen Brussel en Wallonië. Marc is internist en ziet de wereld door een medische bril: “De hoofdstad met die corridor..., dan ziet Brussel er net zo uit als een ‘gesteelde poliep’,” lachte hij.

* * *

‘Bijvoeglijk naamwoordelijk’

In het Japans bestaat een verleden tijd voor bijvoeglijke naamwoorden. Weetje waarvan ik blijf genieten.

* * *

Paradoxaal

Een vriendje van m’n jongste vertelde me dat hij zich iets herinnerde dat ik hem drie jaar geleden had verteld. Ik reed toen met de kinderen naar de boekenbeurs. Onderweg passeerden we een elektronisch waarschuwingsbord waarop de boodschap: ‘Dit bord is defect’. Ik vestigde daar toen de aandacht op, had de jongen onthouden: “Als het bord defect is, kan je dan de boodschap dat het defect is geloven?”

* * *

Bijgelovig.

Op het klaverblad van Lummen zie ik dat mijn kilometerteller op ’77.777’ kilometer staat. Ik vind het een bijzonder moment. Enkele seconden later slaat de teller over naar ’77.778’ en is de vreugde verdwenen. Maar wat is er mis met ’77.778’? Getal als een ander.

* * *

Cartografisch(II) & Mysterieus (I)

Vorige zaterdag hoorde ik op het radionieuws van één uur burgemeester Lippens van Knokke boos reageren op een foute kaart van ‘Toerisme Vlaanderen’. Op die kaart lijkt Vlaanderen niet meer bij België te horen. Hij zei dat de mensen van ‘Toerisme Vlaanderen’ van hem mochten ‘ontploffen’. Iedereen heeft recht op zijn opinie. Maar dan voegde Lippens nog dit toe: “Ik vraag me af of hun onderbroeken dezelfde kleur hebben als de manier waarop ze een deel van Vlaanderen willen kleuren.” Serieus over.

Ik was benieuwd om ‘s avonds de beelden van het interview op het journaal te zien. De reactie van Lippens werd getoond, maar de ‘onderbroeken-passage’ was uit het interview geknipt. Ook op de radio was de opmerking niet meer te horen. (Zelf)censuur? Waarom, en door wie?...

* * *

Mysterieus (II)

Onze hond kijkt graag televisie. Maar twee soorten programma’s op de buis brengen haar behoorlijk van streek. Van politieke debatten wordt ze woest – dan blaft ze heel hard op de politici. Ook documentaires over dieren laten haar niet onberoerd. Een hond, een paard, het huilen van een wolf – dan begint ze achter het scherm te zoeken waar de indringer zich verborgen houdt. Met viervoeters voelt ze duidelijk een band.

Enkele weken geleden werd een programma over stekelbaarsjes uitgezonden – het enige wat getoond werd waren visje die heen en weer zwommen. Onze hond die nog nooit vissen heeft gezien – geen vijver of aquarium thuis - begon heel boos op de beestjes te blaffen. Vissen hebben geen poten, huilen of blaffen niet. Hoe kon zij weten dat het ook hier collega’s van haar uit de dierenwereld betrof ? Waaruit kon ze dat opmaken?

* * *

Logisch

Het slechte kan je meer kwetsen dan dat het goede jou kan helpen. Daarom selecteert de natuur in het voordeel van pessimisten.

Richard Powers, Generocity (2009)

* * *

Dramatisch

Het schijnt dat als je in Kongo aan mensen vraagt hoe het met hen gaat, ze soms antwoorden met: ‘Mieux que demain.’

* * *

Poëtisch (II)

In Amsterdam een mooie dichtbundel van Chr.J.van Geel gevonden. Het gedicht ‘Meer’ deed mij het boekje kopen. Een gedicht moet je altijd twee keer horen, werd me ooit verteld.

Er ligt in ons een meer van steen
en om daarover uit te zien
trotseren wij en spannen wij
ons in.


Good luck en tot ziens.

Dr. Frans BAERT


ReactiesWat vind jij?

Er zijn nog geen reacties op 'Bijvoeglijk naamwoord'.

Bekijk alle posts binnen graffiti

Meest gelezen in Graffiti

Naar mobiele versie van deze site

Vakantie

canada verkennen met tips van inwoners
met een app naar bonaire
sneeuw kost handenvol geld

She

eddy wally opent eigen museum in rusthuis
phara de aguirre vervangt martine tanghe
naomi campbell voor pinko

Sport

standard verslaat beerschot met klinkende 6 1 cijfers
scholes scoort openingstreffer in tweede match na comeback
rob peeters wint kleicross in lebbeke

Autonieuws

facelift seat ibiza
inschrijvingsbewijs van uw auto blijft populair bij dieven
dronken spookrijdster na 27km klemgereden

Video's

  extern kritiek uitbreiding vossenjacht
  extern truckchauffeurs voeren actie
  extern man vermoordt terminale vrouw