Spitsroeden lopen
18/03/'10
Defensieminister Pieter De Crem heeft de voorbije dagen spitsroeden moeten lopen. Zijn voorstel om Congolese militairen mee te laten opstappen tijdens het defilé op 21 juli, is in Vlaanderen bijzonder negatief onthaald. Zoals gewoonlijk in dit land klonken de reacties in Franstalig België heel anders. De Crem was zelfs voor zijn partijgenoten te gretig ingegaan op een invitatie van zijn Congolese collega Mwando Nsimba en wilde zijn Congolese gastheer belonen met een tegenvoorstel.
Het conflict lijkt te verzanden in een typisch Belgisch compromis. Congolese militairen stappen al jaren mee in Belgische defilés, zij het als studenten van de Koninklijke Militaire School.
Wellicht zullen de 50 Congolese studenten dit jaar onder een eigen vaandel over de kasseien voor het koninklijk paleis paraderen.
Al met al is dit een achterhoedegevecht - vooral in het licht van de beslissing om koning Albert naar de viering van 50 jaar Congo te sturen. Een beslissing die we altijd afgekeurd hebben: president Kabila en de heersende klasse in Congo zullen dit bezoek hoe dan ook aangrijpen om het autoritaire en abjecte regime te versterken.
Mocht de koning in Congo een echt kritisch geluid laten horen, dan wordt gegarandeerd een nieuw hoofdstuk met diplomatieke moeilijkheden ingeluid.
Hoewel het koninklijk bezoek voor de meeste Congolezen een niet in te schatten symbolisch belang heeft, speelt België in feite geen rol van betekenis meer in de voormalige kolonie. We zijn deel van de lokale folklore, meer niet.
Dit neemt niet weg dat België in een internationaal kader een wegwijzerfunctie kan hebben, al is het maar omwille van onze expertise. De opleiding van Congolese militairen, met de nadruk op mensenrechten, is in dit verband zinvol. Niet dat we meteen wonderen mogen verwachten, maar de inspanningen van de als integer bekend staande Defensieminister Charles Mwando Nsimba verdienen alle steun.
Die Belgische steun aan de legerhervorming kadert ook goed in de internationale aanpak waarvan de VN-vredesmissie MONUC de kern vormt. Maar hier nijpt het schoentje: president Kabila eist dat MONUC tegen eind 2011 helemaal opgedoekt wordt.
Naar verluidt wil Kabila die internationale vredesmacht inruilen voor een grotere Chinese militaire aanwezigheid, om zo zijn eigen belangen en de groeiende Chinese aanwezigheid in Congo te verankeren.
Als dit scenario werkelijkheid wordt, dan gaan de Congolezen pas echt barre tijden tegemoet.
Roger HUISMAN
