Morrissey bekoort Lokeren, vlees of niet

slideshow

05/08/'11 Nieuws Het optreden waarover deze festivalzomer het meeste inkt vloeide, was ongetwijfeld dat van Morrissey. Alvorens de ex-frontman van The Smiths het podium besteeg, wist heel België dat hij naar Lokeren kwam... omdat er geen vlees op de weide mocht. Morrissey is namelijk overtuigd veganist.

Briljante marketing, weet uw festivalreporter. Op de Lokerse Feesten staat het gros van de eetkraampjes namelijk búiten de Grote Kaai. We denken aan het legendarische spitburgerkraam, dat donderdagochtend nog telefoon kreeg van Studio Brussel ("Zijn jullie vanavond open?"). Kortom: de vleesverkoop ging gewoon door, Morrissey of niet.

Take a risk

Het weer was niet alles - tijdens Balthazar bijvoorbeeld regende het pijpenstelen. De extravagante Gogol Bordello mocht dan wel zijn shirt uittrekken, de motregen stopte niet. Tot Steven Patrick Morrissey (om kwart na elf, stipt!) opkwam en een uitverkocht plein "Are you ready to take a risk?" toesnauwde. En, oh cliché, de hemel klaarde op.

Naar de essentie dan: de muzikale prestatie van Morrissey. De Brit, 52 intussen, opende met 'I want the one I can't have', 'First of the gang to die' en 'You're the one for me, fatty'. Zuivere stem, voortreffelijke band - al zijn muzikanten droegen overigens een T-shirt met daarop 'Fuck Fur'. Veganist, dierenrechtenactivist.

Bindteksten

Bindteksten bleven beperkt tot: "Do you have any objections?" en "Ah, the weather, the weather…". Intussen passeerden het wondermooie 'There is a light that never goes out', 'Satellite of love' en 'I know it's over'. Geen muziek om de Grote Kaai van voor naar achter te doen shaken, maar we zagen veel goedkeurende blikken. Van een weliswaar ouder publiek.

Morrissey kan op het eigenste ogenblik geen platencontract versieren, hoewel hij in 2009 met 'I'm throwing my arms around Paris' nog een onverwachte hit scoorde. Lokeren trakteerde hem daarvoor op een open doekje. Even later sloeg de drummer van de band op de gong, die al de ganse tijd centraal op het podium stond te blinken. Waarop hét kippenvelmoment (no pun intended) van de set volgde.

Meat is murder

Niet dat het na al die heisa nog hoefde, maar Morrissey gooide er 'Meat is murder' tegenaan. De zanger zei vorige week nog dat "wat McDonalds dagelijks doet, erger is dan de slachtpartij van Anders Breivik". Begeleid door vreselijke beelden waarop slachting van dieren expliciet in beeld kwam, moeten we die uitspraak durven onderschrijven. Vervoer naar het slachthuis, het afsnijden van de geslachtsdelen, het vermoorden op zich: het liet een diepe indruk na, en niet alleen bij ons.

Morrissey maakte van de consternatie gebruik om zich in een fout hemdje te hullen - het roze dat hij droeg, was na een klein uur doorweekt. In een glinsterend eightieshemdje volgde 'Speedway', waarna hij afsloot met 'Irish blood, English heart'. Morrissey liet ons achter met een gevoel dat we 1. nooit meer dichter bij The Smiths zullen komen. En 2. dat hij ook solo nog lang niet afgeschreven is. Waar blijft dat platencontract?

Pieter ROMBOUTS